Ons denken kan het leven niet bevatten, niet het heelal, niet de dood, niet de geboorte. Daarom creëert het dingen die het wel kan bevatten. Carrière, de snelste zijn, wetenschapper zijn, moeder zijn (hoe ben ik een goede moeder?)
Ons denken is een heel klein onderdeel van het leven. De spirituele zoektocht is ook een creatie van het denken. “Ik ben verlicht” zegt de geestelijke, “volg mij”. Ook zo’n creatie van ons denken. Want is spiritualiteit niet juist verlossing van het ego?
Ons ego is een verhaal wat zich in onze gedachten aandient. In feite bestaan jouw gedachten alleen in jou.
We kunnen dus stoppen met al onze zoektochten. Echter stoppen met zoeken is ook zoeken. Ummuhhhh.....
Opvoeden en ook loslaten.....
Zowel zonneschijn als onweer ervaren.....
Een vak uitoefenen maar het niet zijn.....
Ons best doen ongeacht het resultaat.....
Zoeken en niet zoeken. Doelen najagen of niet. We zijn uiteindelijk allemaal verbonden. De huidige internettechniek is het equivalent ervan. Ik hoop dat mijn schilderijen daar iets over vertellen.
>> Waar ben jij mee bezig in je werk?
Ik heb altijd gezocht naar het onzichtbare. Het onbenoembare. Je rechterhersenhelft. De hemel. Creativiteit. Dat probeer ik op het doek te krijgen. Met andere woorden: ik probeer niet te denken. Mijn werkwijze is intuïtief.
>> Kun je dat nader uitleggen?
Al het wezenlijke in de wereld is onbenoembaar, onzichtbaar en ongrijpbaar. Liefde, geluk, vriendschap, natuur, muziek.... Het is voor mij dan ook geen uitdaging om realistisch te schilderen. Er is nog een hele ‘wereld’ die onbekend en zo groot is, veel groter dan wij. Wij weten nog helemaal niets. We kunnen ons niets van de oneindigheid van het heelal voorstellen of bijvoorbeeld van de wetmatigheid van onze gevoelens. Ik hoop dat mijn schilderijen iets van dat onbekende vertellen.
>> Hoe begin jij met een leeg doek?
Schilderen is voor mij vrijheid. Ik begin ‘zomaar’ wat te doen. Meestal moet je er eerst inkomen. De verbinding maken. Heel vaak komt er een kleur in me op en zie ik die pot soms meteen staan tussen al die potten. Ik begin en luister naar mijn gevoel. Wat op het doek ontstaat inspireert je tot een volgende actie. Zo kun je worden meegezogen tot een (voorlopig) eindpunt. Dan begin ik met een volgend (meestal niet leeg) doek. Het kan zomaar gebeuren dat ik 4 doeken achter elkaar doe. Een proces wat per doek weken tot maanden in beslag neemt, totdat ik tevreden ben. Het eindresultaat is iets wat mij verrast. Ook weet ik pas na 3 maanden hangen of het schilderij werkelijk zeggingskracht heeft. Je ziet het schilderij dan met de dag 'groeien'. Dat zijn de schilderijen die nooit gaan vervelen.
>> Wie zijn jouw voorbeelden?
De eerste die echt veel indruk op me maakte was Willem de Kooning. Ik voel me ook het meest verwant met die stroming. Het abstract expressionisme. Wat betreft de Nederlanders zijn Gerriet Postma, Jan van Lokhorst, Hans van den Krommenacker favoriet.
>> Wat is de rol van kunst voor de maatschappij?
Kunst is voor mij een uiting van de ziel. Dus je brengt iets naar boven wat verder geëvolueerd is dan de tijd van het werk zelf. Dat kan als voorbeeld dienen voor bijvoorbeeld architecten, zoals Kandinsky dat was voor de deconstructivisten. Maar de kunst speelt ook een rol in de woonkamer. Dat beeld van een dieper zelf kan de bewoner prikkelen. Het mooie ook is dat vooral jonge kinderen enthousiast reageren op abstract werk. In de tijd van mijn galerie maakte ik dat vaak mee. Ik vroeg dan welk schilderij ze het mooist vonden en dat was altijd een abstract werk. Een kind is dicht bij zijn eigen natuur. Misschien herkent het kind nog wel datgene waarnaar ik ‘zoek’.
